Translate
Share
with others :-)
This web page is to be viewed in Unicode Character Set UTF-8 if problems occur.
UTF-8 is probably the most commonly used encoding, Unicode for humanity united.
| The Multiannual Wroclaw Festival of Integrity of the Human Person dedicated to St John Paul II Motto: Time for Enlightenment in Europe *** This Festival begun with the Baptism of Poland, AD 966, and lasts ever since, and will last for ever | Wieloletni Wrocławski Festiwal Integralności Osoby Ludzkiej dedykowany Św. Janowi Pawłowi II Motto: Czas na Oświecenie w Europie *** Ten Festiwal rozpoczął się wraz ze Chrztem Polski AD 966 i trwa do dziś, i będzie trwać zawsze |
Prima di tutto vorrei ringraziare le persone del circo che sono venute qui. Uno pensa: “Andiamo al circo, ci divertiamo un po’...”. Sì, quello è vero, il circo è uno spettacolo e passiamo un buon tempo lì. Vediamo anche uomini e donne che fanno cose strane, che sono bravi nell’equilibrio: sì, questo è vero, lo abbiamo visto. Eccoli lì, salutiamoli tutti! Ma ci insegna anche una cosa in più. La gente che fa lo spettacolo nel circo crea bellezza, sono creatori di bellezza. E questo fa bene all’anima. Quanto bisogno noi abbiamo di bellezza! E’ vero, la nostra vita è molto pratica, fare le cose, portare avanti il lavoro, questo si deve fare: il fare, il linguaggio delle mani, il fare. Ma la nostra vita è anche il pensare, la ragione. E quello è importante perché noi siamo animali che pensano; no che pensano come animali! Noi siamo animali che pensano. Il pensare, il linguaggio della mente, è importante. Siamo anche persone che amano, che hanno questa capacità di amare: il linguaggio del cuore. C’è il linguaggio della mente, pensare; il linguaggio del cuore, amare; il linguaggio delle mani, fare. E tutti questi tre linguaggi si uniscono per fare l’armonia della persona. E lì è la bellezza; e queste persone che oggi hanno fatto questo spettacolo, sono creatori di armonia, creatori di bellezza, che insegnano la strada superiore della bellezza. Dio certamente è vero, Dio certamente è buono, Dio è certamente sa fare le cose, ha creato il mondo, ma soprattutto Dio è bello! La bellezza di Dio. Tante volte noi ci dimentichiamo della bellezza! L’umanità pensa, sente, fa, ma oggi ha tanto bisogno di bellezza. Non dimentichiamo questo e ringraziamo questa gente brava nel fare, brava nell’equilibrio, nello spettacolo, ma soprattutto brava nel fare bellezza. Grazie tante a tutti voi. (…) Saluto voi componenti del Golden Circus di Liana Orfei e vi incoraggio non solo ad essere portatori del sorriso e messaggeri di solidarietà fra i popoli e le nazioni, ma soprattutto creatori di bellezza, ne abbiamo bisogno! | First of all, I would like to thank the people from the circus who have come here. Here’s a thought: “Let’s go to the circus, we’ll have a little fun...”. Yes, that’s true, the circus is a spectacle and we have a good time there. We also see men and women perform unusual feats, who have great balance: yes, this is true, we’ve seen it. There they are, let’s all greet them! But they also teach us something more. People who perform in the circus create beauty, they are creators of beauty. And this is good for the soul. How much we need beauty! It’s true, our life is very practical, we make things, we keep working, it has to be done: making, the language of hands, making. But our life is also thinking, reasoning. And this is important because we are animals who think; we don’t think like animals! We are animals who think. Thinking, the language of the mind, is important. We are also people who love, who have the capacity to love: the language of the heart. There is the language of the mind, thinking; the language of the heart, loving; the language of hands, making. And these three languages all join together to create the harmony of the person. And that’s where beauty is; and these people who performed this spectacle today are creators of harmony, creators of beauty, who teach the best way to beauty. God is certainly truth, God is certainly good, God certainly knows how to make things, he created the world. But above all, God is beautiful! The beauty of God. So often we forget about beauty! Mankind thinks, feels, makes, but is in such need today of beauty. Let’s not forget this and thank these people: skilled performers, skilled at balance, skilled showpeople, but most of all skilled at creating beauty. Thank you all so much. (...) I greet you, members of Liana Orfei’s Golden Circus; and I encourage you to be not only bringers of smiles and messengers of solidarity among peoples and nations, but most of all creators of beauty, we need it! | OJCIEC ŚWIĘTY FRANCISZEK AUDIENCJA GENERALNA Środa. 7 stycznia 2015 r. Przede wszystkim chciałbym podziękować ludziom z cyrku, którzy tutaj przybyli. Myśli się tak: "Chodźmy do cyrku, rozerwiemy się trochę...". Tak, to prawda - cyrk jest widowiskiem i bawimy się dobrze. Widzimy także jak mężczyźni i kobiety dokonują niezwykłych wyczynów, są dobrzy w utzymaniu równowagi: tak, to prawda, widzieliśmy to. Oni są tam, pozdrówmy ich wszyscy! Ale też oni uczą nas czegoś więcej. Ludzie, którzy występują w cyrku, tworzą piękno, są twórcami piękna. I to jest dobre dla duszy. Jak bardzo potrzebujemy piękna! To prawda, nasze życie jest bardzo praktyczne, wykonujemy rzeczy, wciąż pracujemy, to powinno być robione: wykonywanie, język rąk, wykonywanie. Ale naszym życiem jest również myślenie, rozumowanie. I to jest ważne, ponieważ jesteśmy zwierzętami, które myślą; nie myślimy jak zwierzęta! Jesteśmy zwierzętami, które myślą. Myślenie - język umysłu - jest ważne. Jesteśmy również ludźmi, którzy kochają, którzy są zdolni do miłości: język serca. Jest język umysłu - myślenie; język serca - miłowanie, język rąk - wykonywanie. I te wszytkie trzy języki łączą się razem, aby stworzyć harmonię osoby. I to jest tu, gdzie jest piękno; i ci ludzie, którzy dziś występowali w tym widowisku są twórcami harmonii, twórcami piękna, którzy wskazują najlepszą drogę do piękna. Bóg z pewnością jest prawdą, Bóg z pewnością jest dobry, Bóg z pewnością wie, jak wykonywać rzeczy, stworzył świat. Ale przede wszystkim, Bóg jest piękny! Piękno Boga. Tak często zapominamy o pięknie! Ludzkość myśli, czuje, wykonuje, ale tak bardzo potrzebuje dziś piękna. Nie zapominajmy o tym i podziękujmy tym ludziom: sprawnym wykonawcom, sprawnym w utrzymaniu równowagi, w widowisku, ale przede wszystkim sprawnym w tworzeniu piękna. Wielkie dzięki dla was wszyskich. (...) Pozdrawiam was, członkowie Złotego Cyrku Liany Orfei i zachęcam, abyście nie tylko przynosili radość i byli posłańcami solidarności pomiędzy ludźmi i narodami, ale przede wszystkim twórcami piękna, które jest nam potrzebne! Przekład: Zbigniew Hałat |
Ks. Jakub (Kuba) Bartczak i Olimpia Szafrańska z zespołem Gate of Heaven Chrześcijańskie Uderzenie z Wrocławia, występ w Sulistrowiczkach na Górze Ślęży podczas Pierwszego Spotkania Młodych Archidiecezji Wrocławskiej, 26. września 2015: Bóg cię kocha. na youtube
Fr Jakub (Kuba) Bartczak and Olimpia Szafranska with Gate of Heaven Christian Beat Band from Wroclaw, Poland, Sulistrowiczki Mt Sleza Performance @ The 1st Meeting of Young Catholics, September 26, 2015: God Loves You. on youtube
Twitter Papież Franciszek @Pontifex_pl: Wszyscy jesteśmy grzesznikami, lecz prosimy Pana byśmy nie byli hipokrytami. Oni nie wiedzą czym jest przebaczenie, radość, miłość Boga.
Twitter Pope Francis @Pontifex: We are all sinners. But may the Lord not let us be hypocrites. Hypocrites don’t know the meaning of forgiveness, joy and the love of God.
Fine art photography by Zbigniew Halat
Twitter Papież Franciszek @Pontifex_pl: Wszyscy jesteśmy grzesznikami, lecz prosimy Pana byśmy nie byli hipokrytami. Oni nie wiedzą czym jest przebaczenie, radość, miłość Boga.
Twitter Pope Francis @Pontifex: We are all sinners. But may the Lord not let us be hypocrites. Hypocrites don’t know the meaning of forgiveness, joy and the love of God.
Fine art photography by Zbigniew Halat
Papież Franciszek, konklawe 2013: "Grzesznikiem jestem, ale ufam nieskończonemu miłosierdziu i cierpliwości Pana Naszego Jezusa Chrystusa, więc akceptuję [wybór na Papieża] w duchu pokuty" Pope Francis, 2013 conclave: “I am a sinner, but I trust in the infinite mercy and patience of our Lord Jesus Christ, and I accept in a spirit of penance.” Vocazione di san Matteo - Powołanie św. Mateusza - The Calling of St. Matthew
„Każdy
zmaga się ze słabością ciała” scena rodzajowa z ławką pomnikową ks.
Jana Twardowskiego nieopodal kościoła sióstr Wizytek w Warszawie, 14.
lipca 2015, po południu. Fine art photography by Zbigniew Halat. „Trzy pokusy – głód ciała, pragnienie sławy, pragnienie bogactwa.
Wydawałoby się, że pierwsza pokusa jest najlżejsza, następne coraz
trudniejsze. Tymczasem nie każdy chce być sławny, nie każdy chce
rządzić, mieć magnetowid i volvo, ale każdy zmaga się ze słabością
ciała”. Ks. Jan Twardowski (1915 – 2006) „Wszędy pełno Ciebie”, s. 26. "Everyone is struggling with the weakness of the flesh" genre scene with a monumental bench to Fr Jan Twardowskinear the church of the Sisters of the Visitation in Warsaw, 14 July 2015, in the afternoon. "Three temptations - the body hunger, desire for fame, the desire for wealth. It would seem that the first temptation is the lightest, the next more difficult. Meanwhile, not everyone wants to be famous, not everyone wants to rule, have a VCR and Volvo, but everyone struggles with weakness of the flesh. "Ks. Jan Twardowski (1915 - 2006) "Everywhere was full of you," p. 26.
Przyznawanie
się do własnych słabości czyni nas silnymiConfessing our Weaknesses Makes Us Strong
Pope Francis, Morning meditation in the chapel of the Domus Sanctae Marthae, The strength in our weakness, Thursday, 18 June 2015
Papież Franciszek, Msza św. w Domu św. Marty, Silni w słabości, 18 czerwca 2015
Catholic Culture: Inspiration for Salvation
Catholic Culture will be an inspiration for salvation if it becomes a visible sign of God's love to every human being: also to the unbeliever, also to the believer otherwise, also to the one who is searching for truth, also to the sinner aware of his or her sin and keeps sinning. Works by artists belonging to the Catholic culture should impress any recipient with the beauty of God and His creation. Kultura katolicka będzie inspiracją do zbawienia, jeśli staje się widzialnym znakiem miłości Boga do każdego człowieka: także do niewierzącego, także do wierzącego inaczej, także do tego, który szuka prawdy, także do grzesznika świadomego swojego grzechu i wciąż grzeszącego. Prace artystów należących do kultury katolickiej powinny frapować każdego odbiorcę pięknem Boga i Jego stworzenia.
Zbigniew Halat
Wrocław, Europejska Stolica Kultury 2016 [kraje Zachodnich i Południowych Słowian na różowo]
Wroclaw, Poland, European Capital of Culture 2016 [West and South Slavic countries in pink].
![Wrocław, Europejska Stolica Kultury 2016 [kraje Zachodnich i Południowych Słowian na różowo] Wroclaw, Poland, European Capital of Culture 2016. The world's northernmost big city cultivating a vivid culture of the Roman Catholic Faith. The world's westernmost big city (not being a national capital) growing a vibrant Slavic culture. [West and South Slavic countries in pink]. Najdalej wysunięte na północ duże miasto kultywujące żywą kulturę wiary rzymskokatolickiej Najdalej wysunięte na zachód duże miasto (nie będące narodową stolicą) uprawiające tętniącą życiem kulturę słowiańską](Wroclaw_Poland_European_Capital_2016_worlds_northernmost_city_cultivating_vivid_Roman_Catholic_Faith_culture_westernmost_growing_vibrant_Slavic_culture.jpg)
The world's northernmost big city cultivating a vivid culture of the Roman Catholic Faith.
The world's westernmost big city (not being a national capital) growing a vibrant Slavic culture.
Najdalej wysunięte na północ duże miasto kultywujące żywą kulturę wiary rzymskokatolickiej.
Najdalej wysunięte na zachód duże miasto (nie będące narodową stolicą) uprawiające tętniącą życiem kulturę słowiańską.
|
Information For Foreigners
Welcome Brothers and Sisters, please be advised:  
Cultivate marital love to get demographic harvest.
Albo Polska będzie katolicka, albo nie będzie jej wcale (Prymas Polski Stefan kardynał Wyszyński, Jasna Góra, 1957) Either Poland will be Catholic either will cease to exist (the Primate of Poland, Cardinal Stefan Wyszynski, Luminous Mount, 1957) Nebo Polsko bude buď katolické, nebo nebude vůbec (Primas Polska, kardinál Stefan Wyszynski, Jasná Hora, 1957) Entweder Polen katholisch sein entweder wird nicht mehr existieren (Der Primas von Polen, Kardinal Stefan Wyszynski, Klarenberg, 1957 VISIT OF HIS HOLINESS POPE FRANCIS TO THE EUROPEAN PARLIAMENT AND TO THE COUNCIL OF EUROPE ADDRESS OF POPE FRANCIS TO THE EUROPEAN PARLIAMENT Strasbourg, France, 25 November 2014 full text
"An anonymous second-century author wrote that “Christians are to the world what the soul is to the body”. [From a letter to Diognetus].
The function of the soul is to support the body, to be its conscience
and its historical memory. A two-thousand-year-old history links Europe
and Christianity. It is a history not free of conflicts and errors, but
one constantly driven by the desire to work for the good of all. We see
this in the beauty of our cities, and even more in the beauty of the
many works of charity and constructive cooperation throughout this
continent. This history, in large part, must still be written. It is
our present and our future. It is our identity. Europe urgently needs
to recover its true features in order to grow, as its founders
intended, in peace and harmony, since it is not yet free of conflicts."
|
ANNO DOMINI 966 MESCO DUX BAPTIZATUR
ROKU PAŃSKIEGO 966 KSIĄŻĘ MIESZKO ZOSTAŁ OCHRZCZONY - IN THE YEAR OF THE LORD 966, DUKE MIESZKO WAS BAPTIZED.
1050 rocznica Chrztu Polski. The 1050th anniversary of the baptism of Poland.
Malowidło naścienne obrazujące scenę chrztu Mieszka, wykonane przez Macieja Rauchmillera z Wiednia w latach 1677 – 1679. Mauzoleum Piastów Śląskich w Legnicy przy kościele p.w. Św. Jana Chrzciciela, Diecezja Legnicka, Archidiecezja Wrocławska. A fresco depicting the scene of the baptism of Mieszko, by Matthias Rauchmüller of Wien (in Silesia known as Maciej Rauchmiller z Wiednia), 1677 – 1679, The Silesian Piasts Mausoleum in Legnica at the St. John the Baptist Church in Legnica, Diocese of Legnica, Archdiocese of Wroclaw.
COECUS ERAS. COECI REX, MIECESLAE, POLONI VISUM ANIMA RECIPIS. SARMATA, REX OCULIS
YOU WERE BLIND. FOR THE BLIND POLISH KING MIECZYSLAW, VISION OF LIFE YOU HAVE RECEIVED. SARMATA, KING OF THE EYES.
Miejsce, w którym odbył się Chrzest Polski według wrocławskiej legendy:
Och, Wrocławiu, Europejska Stolico Kultury 2016 (ESK), jak cudownym jesteś miastem!
Oh! Wroclaw, Poland, European Capital of Culture 2016, ESK, what a wonderful city you are!
Wrocławskie krasnale (figurki) należą do rodzimej kultury Polski. Reprezentują polski opór przeciwko totalitarnym systemom i autorytarnym reżimom. The
gnomes of Wroclaw (figurines) belong to the native culture of Poland.
They represent Polish resistance against totalitarian systems and
authoritarian regimes. Fine art photography by Zbigniew Halat.
Wolność osobista Polaków jest historycznie zakorzeniona w twardym odrzuceniu despotyzmu przez Słowian Zachodnich. Niezależni ludzie oficjalnie przyjęli rzymskie chrześcijaństwo w roku 966 po nar. Chr., znajdując w ewangelii Jezusa Chrystusa znane sobie elementy tego, co obecnie jest określane jako pesonalizm katolicki. The Poles' personal freedom is historically rooted in the (West) Slavic strong rejection of despotism. Independent people officially adopted Latin Christianity 966 AD finding in the gospel of Jesus Christ familiar elements of what is now dubbed Catholic personalism.
Wolność osobista Polaków jest historycznie zakorzeniona w twardym odrzuceniu despotyzmu przez Słowian Zachodnich. Niezależni ludzie oficjalnie przyjęli rzymskie chrześcijaństwo w roku 966 po nar. Chr., znajdując w ewangelii Jezusa Chrystusa znane sobie elementy tego, co obecnie jest określane jako pesonalizm katolicki. The Poles' personal freedom is historically rooted in the (West) Slavic strong rejection of despotism. Independent people officially adopted Latin Christianity 966 AD finding in the gospel of Jesus Christ familiar elements of what is now dubbed Catholic personalism.
Wrocławskie krasnale w Parku Juliusza Słowackiego. The gnomes of Wroclaw in the Juliusz Slowacki Park. Fine art photography by Zbigniew Halat.
Skąd biorą się dzieci we Wrocławiu?
Jak wszędzie, we Wrocławiu dzieci biorą się ze wzajemnej atrakcyjności seksualnej dorosłych przeciwnej płci.
Aby przeciwstawić się samobójczemu dla narodów Europy wykolejeniu Bożego daru, jakim jest ludzka seksualność:
- skutecznie chroń moralną, psychologiczną i fizyczną integralność osoby ludzkiej;
- po mistrzowsku uprawiaj sztukę dziewiczego powabu zanim zawrzesz małżeństwo;
- uwolnij zza krat prokreacyjną moc miłości młodych dorosłych;
- owocnie kultywuj miłość małżeńską.
In Wroclaw, Poland, where do babies come from?
Like elsewhere, in Wroclaw, Poland, babies come from mutual sexual attractiveness of opposite-sex adults.
To oppose suicidal for European nations derailing of God's gift which human sexuality is:
- efficiently protect moral, psychological and physical integrity of the human person;
- masterfully pursue the art of virginal charm until marriage;
- release from behind bars procreational power of love of young adults;
- fruitfully cultivate the marital love.
Mutual sexual attractiveness of opposite-sex adults
Miss Love: the most beautiful woman in the world represents the best composition of three components of beauty: deep moral, shallow psychological, superficial physical. The same can be applied to men, who won't be called beautiful but handsome though.
Actually, what Mr Right's assets are valuable enough to take a virgin woman as a spouse and father her kids?
The Attractive Power of Virginity until Marriage
Wzajemna atrakcyjność seksualna dorosłych przeciwnej płci
Panna Miłość: najpiękniejsza kobieta na świecie, reprezentuje najlepszą kompozycję trzech składowych piękna: głębokiego moralnego, płytkiego psychologicznego, powierzchownego fizycznego. To samo może odnosić się do mężczyzn, których wszak nie nazwiemy pięknymi a przystojnymi.
A właściwie, jakie aktywa mężczyzny wybranego na męża są na tyle cenne, aby mógł wziąć dziewicę za żonę i być ojcem jej dzieci?
Atrakcyjna moc dziewictwa aż do małżeństwa
Release from behind bars the procreational power of love of young adults, to oppose suicidal for European nations derailing of God's gift which human sexuality is. Fine art photography by Zbigniew Halat. Uwolnić zza krat prokreacyją moc miłości młodych dorosłych, aby przeciwstawić się samobójczemu dla narodów Europy wykolejeniu Bożego daru, jakim jest seksualność człowieka.
Pescador de Hombres (Barka)
Autor hymnu "Barka", ks. Cesareo Gabrain urodził się pod San Sebastian.
Jest oczywiste, że w miastach będących Europejską Stolicą Kultury 2016. tj. we Wrocławiu i San Sebastian, najczęściej będzie można usłyszeć ulubioną pieśń św. Jana Pawła - "Barkę", w hiszpańskim oryginale znaną jako "Pescador des Hombres" (Rybak Ludzi), po angielsku częściej niż "Fisher of Men" znaną jako "You Have Come Down To The Lakeshore" (Przyszedłeś na brzeg jeziora). "Barka" wspaniale łączy wszystkich, także młodzież; Billy Duran na YouTube zachęca do wspólnego śpiewania: Música Cristiana Católica en español Pescador de Hombres - Padre Cesáreo Gabaráin intérprete: Billy Durán
Pescador de Hombres Tú has venido a la orilla, No has buscado ni a sabios ni a ricos. Tan sólo quieres que yo te siga. Señor, me has mirado a los ojos, Sonriendo has dicho mi nombre. En la arena he dejado mi barca: Junto a Ti buscaré otro mar. Tú sabes bien lo que tengo, En mi barca no hay oro ni plata, Tan sólo redes y mi trabajo. Señor, me has mirado a los ojos, Sonriendo has dicho mi nombre. En la arena he dejado mi barca: Junto a Ti buscaré otro mar. Tú necesitas mis manos, Mi cansancio que a otros descanse, Amor que quiera seguir amando. Señor, me has mirado a los ojos, Sonriendo has dicho mi nombre. En la arena he dejado mi barca: Junto a Ti buscaré otro mar. Tú, pescador de otros lagos, Ansia eterna de almas que esperan. Amigo bueno que así me llamas. Señor, me has mirado a los ojos, Sonriendo has dicho mi nombre. En la arena he dejado mi barca: Junto a Ti buscaré otro mar. Señor, me has mirado a los ojos, Sonriendo has dicho mi nombre. En la arena he dejado mi barca: Junto a Ti buscaré otro mar. Señor, me has mirado a los ojos, Sonriendo has dicho mi nombre. En la arena he dejado mi barca: Junto a Ti buscaré otro mar, buscaré otro mar, buscaré otro mar, buscaré otro mar... | Barka słowa: ks. Stanisław Szmidt, SDB 1. Pan, kiedyś stanął nad brzegiem, Szukał ludzi gotowych pójść za nim, By łowić serca słów Bożych prawdą. Ref.: O, Panie to ty na mnie spojrzałeś, Twoje usta dziś wyrzekły me imię, Swoją barkę pozostawiam na brzegu, Razem z Tobą nowy zacznę dziś łów. 2. Jestem ubogim człowiekiem, Moim skarbem są ręce gotowe, Do pracy z Tobą i czyste serce. 3. Ty potrzebujesz mych dłoni, Mego serca młodego zapałem, Mych kropli potu i samotności. 4. Dziś wypłyniemy już razem, Łowić serca na morzach dusz ludzkich, Twej prawdy siecią i słowem życia. 5. Piotr także stanął nad brzegiem, Spojrzał w niebo, bo dzień się nachylił, Już chciał być z Tobą i w tamtej chwili. Ref.: O, Panie Ty na niego spojrzałeś, Zawołałeś, aby przyszedł do Ciebie, Swoją barkę pozostawił na brzegu, Inny rybak teraz zacznie Twój łów. 6.Panie dalszy rejs odwołany Bo Sternika do Siebie wezwałeś A nam brak siły nadzieja zgasła. Ref.: O Chryste przecież burze szaleją Ratuj barkę bo bez Ciebie zginiemy "Nie lękajcie się! A wypłyńcie na głębie” Cała naprzód nowy świta już dzień 7. Pan kiedyś stanął nad Wisłą, Szukał kogoś, kto odda mu wszystko, By łowić serca słów bożych Prawdą. Ref.: O, Panie Ty na niego spojrzałeś, Na Polaka, Karola Wojtyłę On za Maryją powtórzył Tobie, Cały twój, Totus Tuus 13 zwrotek | Fisher of Men aka You Have Come Down To The Lakeshore You have come down to the lakeshore Seeking neither the wise nor the wealthy, But only asking for me to follow. Sweet Lord, you have looked into my eyes, Kindly smiling, you've called out my name. On the sand I've abandoned my small boat; Now with you, I will seak other seas. You know full well what I have, Lord; Neither treasure nor weapons for conquest, Just these my fishnets and will for working. Sweet Lord, you have looked into my eyes, Kindly smiling, you've called out my name. On the sand I've abandoned my small boat; Now with you, I will seak other seas. You need my hands, my exhaustion, Working love for the rest of the weary, A love that's willing to go on loving. Sweet Lord, you have looked into my eyes, Kindly smiling, you've called out my name. On the sand I've abandoned my small boat; Now with you, I will seak other seas. You who have fished other waters; You, the longing of souls that are yearning; O loving Friend, you have come to call me. Sweet Lord, you have looked into my eyes, Kindly smiling, you've called out my name. On the sand I've abandoned my small boat; Now with you, I will seak other seas. | Barque 1. Le Seigneur se trouvait autrefois sur la rive, Nous avons cherché des gens, qui étaient pręts ŕ le suivre En plein coeur du poisson Ralentir la vérité de Dieu. Ref: O Seigneur, que tu me regardais, Vos lčvres aujourd'hui renoncer ŕ mon nom. Laisser sa barque sur le rivage, Avec vous, je commence aujourd'hui un nouveau plus bas. 2. Je suis un pauvre homme, Mes mains sont prętes trésor Pour travailler avec vous Et un coeur pur.. 3. Vous, vous avez besoin de ma main, Jeune ferveur de mon coeur Mes gouttes de sueur Et la solitude. 4. Aujourd'hui, plus de temps pour évacuer Coeur des mers pour attraper les âmes Réseau de ta vérité Et la parole de vie. |
Padre Cesáreo Gabarái was born in the town of Hernani located in Basque Country, northern Spain. Hernani
es una villa española de Guipúzcoa, perteneciente a su vez a la Comarca
de San Sebastián, en la comunidad autónoma del País Vasco. Y situada a
una distancia de 9,2 km de la capital, San Sebastiánn
Juan Pablo II Canta Pescador de Hombres
| Karol Wojtyła, lat 20: "Prośba Jana" Fali serca, gdy cicho wzbiera za spojrzeniem, nie obniżaj - o Matko - ani odmieniaj miłości, ale w dłoniach przejrzystych tę samą falę przenieś na mnie. On Ciebie o to prosił. Ja jestem rybak Jan. Tak mało jest we mnie do kochania. Jeszcze czuję: u brzegu jeziora - pod stopami drobniutki żwir i nagle - On. We mnie już tajemnicy Jego nie obejmiesz, choć w myślach Twych snuł się będę łagodnie jak mirt. A jednak skoro On chciał, abym mówił do Ciebie "Matko" - proszę, niechaj w tym słowie nic się dla Ciebie nie zmniejsza. To prawda, że niełatwo zmierzyć głębokość słów, których znaczenie całe On w nas oboje natchnął, by w nich się utaiła cała miłość dawniejsza. | Karol Wojtyla, age 20: "John Beseeches Her" Don't lower the wave of my heart, it swells to your eyes, mother; don't alter love, but bring the wave to me in your translucent hands. He asked for this. I am John the fisherman. There isn't much in me to love. I feel I am still on that lake shore, gravel crunching under my feet — and, suddenly — Him. You will embrace His mystery in me no more, yet quietly I spread round your thoughts like myrtle. And calling you Mother — His wish — I beseech you: may this word never grow less for you. True, it's not easy to measure the meaning of the words He breathed into us both so that all earlier love in those words should be concealed. Translation provided by the United States Conference of Catholic Bishops. Catholic Exchange |
Today, in light of the recently announced beatification of Pope John Paul II [Pope John Paul II went home to the Father's house on 2 April 2005, beatified by Pope Benedict XVI on 1 May 2011, canonised by Pope Francis on 27 April 2014, alongside Pope John XXIII], Robert Mixa reflects upon this central figure of Catholicism and the birth of an evangelical Catholic culture. At Mass last Sunday, the retired bishop who presides at my parish gave a homily in which he told a story of an aspiring artist who took an art class. Believing he could get an easy A because of his superb drawing skills, he was surprised when the art teacher took his drawing and ripped it up, saying, "I know you can draw, but if you want to be an artist you must learn how 'to see'." This story brought to my mind the story of the rich young man who followed the law but, when encouraged by Christ to give all his possessions to the poor and come follow him (the “next-step” that was “fitting” to his spiritual development), he became discouraged. His extrinsic behavior was perfect, but his whole self was not radically based in the source that gives and makes one ‘see’ --- namely, Christ. He realized that he was holding onto something that was hindering his spiritual vision– so he became frustrated and sad, knowing the contradictory nature of his desires. Like the aspiring artist he was a good draftsman (the moral life), but he did not yet open himself to the Light that would help him see (the spiritual life). Like the rich young man, all of us desire the infinite source that is God. We are never ultimately satisfied with the things of this world. So in order for us not to become frustrated in the journey towards God, we must clear ourselves of anything that impedes our dedication to our true ultimate concern. Only by making this step and focusing our eyes on the icon of Christ will we have the vision to see God who has been revealed not as a thing, but a way of being: Gift. The problem with our culture is that it bases itself in things and typically sees God as a thing to be avoided, denied or submitted to. However, an authentically Christian culture does not view God this way. Instead, with the profound insight that God is Trinitarian Love and Being itself, a Christian culture bases its creative expression in the source of glory, the Incarnation. Only then will all of creation take on a heavenly aura. John Paul II (JP II) saw this and encouraged all cultures to turn to Christ as the source of their flourishing. I believe that JP II is our era’s great teacher who tears up our drawings and encourages us to see with Christian eyes. JP II lived in pursuit of the source of our immortal longing -- God. He found Christ to be the way to the source; and, grounding of his life in him, beauty, truth and goodness poured out through him. As a young man, JP II wrote beautiful plays that reflect the biblical narrative. While studying philosophy, he approached the thought of philosophers with Christo-centric eyes, never shying away from any system of ideas, but affirming those aspects that lead to Christ and warning against those that lead away from him. He recognized that a culture that forgets the source, Christ, will eventually shrivel in spiritual atrophy. I believe that JP II will serve as a bridge and catalyst for an eventual flourishing of a Catholic Culture. In many respects, Catholic culture (a culture first disrupted and then transformed by an encounter with Christ) has disappeared – it could be argued that such a culture never truly existed on a large scale. Nevertheless, it is safe to assume that secularism has become culturally dominant. In such an environment, people easily lose awareness that all of their desires are directed towards God. JP II knew this and strived to counter this trend. His life is a witness to this. JP II is a guide to future generations on how to properly lay the grounds of a Catholic Culture - a community of disciples that finds its origin, sustenance, formation and destiny in the self-gift of God in the Eucharist (Christ immediate presence). His example will encourage Catholics living in a secular environment to be counter-cultural in that they will have cultivated the awareness that their flourishing is dependent upon him. Here is what I think he would have us do: First, encounter Christ, gathering yourself around him. Get to know him through prayer, the liturgy and Eucharistic adoration, seeing these activities as the grounds for social regeneration in all forms of community. See that Christ - the face of God- is the goal of your deepest desires precisely because he is the Good itself - the Good that gives itself to the other in self-abandon. He shows us God; hence, showing us in his person what we are called to be: self-gift. It is from this formation of persons in Christ through the Church that the culture will be transformed. The goal for Catholics now is to form individuals whose lives are so dedicated to the truth, good and beauty (believing that it is found in the particularity of Jesus of Nazareth) that their lives take on a creative expression of self-gift ever striving for the infinite. The problem with much of Catholic culture today is that we have lost faith in, or have become indifferent to, Catholicism's potential for forming beautiful lives. Hence, discipleship no longer seems desirable. Too many have looked to find ultimate meaning outside of the tradition centered on Jesus Christ, congratulating themselves for being "open-minded" and escaping so-called forms of "sectarian thinking" while being unaware that human thinking always conforms to some tradition. Their motivation often is to liberate themselves from the confines of "traditionalist" thought for something greater. But if thought is always embedded in some tradition the question then becomes which tradition they are embedded in; there is no neutral space. On the other hand, there are some who are so caught up with correcting those not living in conformity with the Gospel and the Church's teachings that they live in constant anxiety. Both approaches have hampered the potential for Catholic culture to grow – at least this is what I have experienced. I believe this is so because they both form their identities as somehow in conflict with the "other". If the "other" disappeared, their identity would collapse. But JP II, aware of the deviances from Christ and the narrowness that hinders venturing into the splendor of Christ, did not base his discipleship on the "other". Rather, he radically based himself in Christ, the one thing necessary. He gave up all things to follow him. Think of the cultural change that would occur if Christians based their culture on following the God who presents himself to humanity as Gift and Mystery! This was the hopeful vision of the late pontiff. Let’s make it ours. | Duchowość: Jan Paweł II a kultura Daru i Tajemnicy Robert Mixa, 18. stycznia, 2011 Dzisiaj, w świetle niedawno zapowiedzianej beatyfikacji papieża Jana Pawła II [2. kwietnia 2005 Jan Paweł II odszedł do Domu Ojca, 1. maja 2011 beatyfikowany przez papieża Benedykta XVI, 27. kwietnia 2014 kanonizowany - wraz z papieżem Janem XXIII - przez papieża Franciszka], Robert Mixa dzieli się refleksją o tej centralnej postaci katolicyzmu i o narodzinach ewangelicznej kultury katolickiej. Podczas mszy św. w ostatnią niedzielę, emerytowany biskup, który przewodniczy w mojej parafii, wygłosił homilię, w której opowiedział historię ambitnego artysty, który wziął lekcję sztuki. Przekonany, że łatwo uzyska najwyższą ocenę z powodu doskonałych umiejętności rysowania, był zaskoczony, gdy nauczyciel plastyki wziął jego rysunek i podarł go, mówiąc: "Wiem, że umiesz rysować, ale jeśli chcesz być artystą, musisz nauczyć się 'widzieć'. Ta historia przyniosła mi na myśl historię bogatego młodzieńca, który postępował zgodnie z Prawem, ale, gdy Chrystus zachęcał go, aby oddał cały majątek ubogim i poszedł za Nim ("następny krok", który był "dopasowany" do jego duchowego rozwoju), młodzieniec uległ zniechęceniu. Jego zachowanie na zewnątrz było idealne, ale cała jego jaźn nie była radykalnie osadzona w źródle, które pozwala i sprawia, że można 'widzieć' – a mianowicie w Chrystusie. Zdawał sobie sprawę, że uczepił się czegoś, co hamowało rozwój jego duchowości – stąd popadł w frustrację i smutek, zdając sobie sprawę ze sprzecznego charakteru swoich pragnień. Jak ambitny artysta był dobrym rysownikiem (życie moralne), ale jeszcze nie otworzył się na Światło, które pomogłoby mu widzieć (życie duchowe). Jak bogaty młodzieniec, każdy z nas pragnie nieskończonego źródła, którym jest Bóg. Nigdy nie jesteśmy ostatecznie zadowoleni z rzeczy tego świata. Więc, abyśmy nie ulegli frustracji podczas podróży do Boga, musimy oczyścić się ze wszystkiego, co utrudnia nasze zaangażowanie w naszą prawdziwą ostateczną troskę. Tylko poprzez ten krok i skupiając wzrok na ikonie Chrystusa będziemy mogli doświadczyć widzenia Boga, który został ujawniony nie jako rzecz, ale jako sposób bycia: Dar. Problem z naszą kulturą jest taki, że znajduje ona oparcie w rzeczach i zazwyczaj widzi Boga jako rzecz, której należy uniknąć, wyprzeć się lub podporządkować. Jednak kultura autentycznie chrześcijańska nie postrzega Boga w ten sposób. Zamiast tego, uwzględniając głębię wglądu, że Bóg jest Miłością w Trójcy Świętej i sam jest Bytem, kultura chrześcijańska opiera swoją twórczą ekspresję w źródle chwały, którym jest Wcielenie. Tylko wtedy całe stworzenie przybierze niebiańską aurę. Jan Paweł II (JP II) widział to i zachęcał wszystkie kultury, aby zwróciły się do Chrystusa jako do źródła ich rozkwitu. Uważam, że JP II jest wielkim nauczycielem naszej ery, który nasze rysunki skazuje na podarcie i zachęca nas, abyśmy widzieli oczami chrześcijańskimi. JP II żył w poszukiwaniu źródła naszej nieśmiertelnej tęsknoty - Boga. Odnalazł Chrystusa jako drogę do źródła; i osadzając w Nim swoje życie, poprzez siebie wylewał piękno, prawdę i dobroć. Jako młody człowiek, JP II pisał piękne sztuki teatralne odzwierciedlające biblijną narrację. Podczas studiów filozoficznych, podchodził do myśli filozofów ze spojrzeniem chrystocentrycznym, nigdy nie bojąc się jakiegokolwiek systemu idei, ale potwierdzając te aspekty, które prowadzą do Chrystusa i przestrzegając przed tymj, które od Niego odwodzą. Uznał, że kultura, która nie pamięta o źródle, Chrystusie, w końcu kurczy się w duchowej atrofii. Sądzę, że JP II będzie służyć jako most i katalizator ostatecznego rozkwitu kultury katolickiej. Pod wieloma względami kultura katolicka (kultura wpierw rozbita, a potem przekształcona przez spotkanie z Chrystusem) zniknęła - można założyć, że taka kultura naprawdę nie istniała na dużą skalę. Niemniej jednak, można bezpiecznie przyjąć, że sekularyzm stał się kulturowo dominujący. W takim środowisku, ludzie łatwo tracą świadomość, że wszystkie ich pragnienia są skierowane ku Bogu. JP II wiedział o tym i starał się przeciwdziałać tej tendencji. Jego życie o tym zaświadcza. JP II jest przewodnikiem dla przyszłych pokoleń, jak prawidłowo tworzyć podstawy Kultury Katolickiej - wspólnoty uczniów, która znajduje swoje pochodzenie, pożywienie, uformowanie i przeznaczenie w darze Boga z siebie samego w Eucharystii (bezpośrednia obecność Chrystusa). Jego przykład zachęci katolików żyjących w środowisku świeckim do opowiedzenia się po stronie anty-kultury, w czym będą kultywować świadomość, że ich rozkwit jest zależny od Niego. Oto, do czego moim zdaniem On nas nakłoni. Po pierwsze, spotkanie z Chrystusem, gromadzenie się wokół Niego. Poznanie Go poprzez modlitwę, liturgię i adorację eucharystyczną, postrzegając te działania jako podstawy do rewitalizacji społecznej we wszystkich formach wspólnoty. Ujrzenie, że Chrystus - oblicze Boga - jest celem naszych najgłębszych pragnień, właśnie dlatego, że sam jest Dobrem - Dobrem, które daje siebie innym akcie rezygnacji z samego siebie. On pokazuje nam Boga; tym samym, pokazując nam we własnej osobie, do jakiego bytu jesteśmy powołani. To właśnie z tej formacji osób w Chrystusie poprzez Kościół, kutura ulegnie transformacji. Obecnie celem katolików jest formować jednostki, których życie jest tak poświęcone prawdzie, dobru i pięknu (z przekonaniem, że znajduje się to w osobliwości Jezusa z Nazaretu), że ich życie przybiera twórczą ekspresję daru z samego siebie stale dążącego do nieskończoności. Problemem dużej części kultury katolickiej na dzisiaj jest to, że straciliśmy wiarę w, lub staliśmy się obojętni na, potencjał katolicyzmu dla kształtowania pięknego życia. W związku z tym, bycie uczniami nie wydaje się już więcej pożądane. Zbyt wielu starało się wypatrzeć ostateczny sens poza tradycją skupioną na Jezusie Chrystusie, gratulując sobie , że są "otwarci" i uciekając od tak zwanych form "sekciarskiego myślenia", nie dając sobie przy tym sprawy z tego, że ludzkie myślenie zawsze jest zgodne z pewną tradycją. Często motywowała ich chęć uwolnienia się od ograniczeń "tradycjonalistycznej" myśli na rzecz czegoś większego. Ale jeśli myśl jest zawsze osadzona w pewnej tradycji, to pojawia się pytanie, w której to tradycji są oni osadzeni; Nie istnieje przestrzeń neutralna. Z drugiej strony, są tacy, którzy są tak pochłonięci korygowaniem osób nie żyjących w zgodzie z Ewangelią i nauczaniem Kościoła, że żyją w ciągłym lęku. Oba podejścia stanęły na przeszkodzie potencjałowi wzrostu kultury katolickiej - przynajmniej ja tego doświadczyłem. Sądzę, że tak jest, poniważ tożsamość obu podejść jakoś formuje się w konflikcie z "innymi". Jeśli "inni" znikną, tożsamość ulega rozpadowi. Ale JP II, świadomy odchyleń od Chrystusa i ciasnoty myślenia, która powstrzymuje przed odważnym zanurzeniem się w blasku Chrystusa, nie oparł swojego bycia uczniem na "innych". Raczej, on radykalnie bazował na Chrystusie, jedynie niezbędnym . Porzucił wszystko, aby go podążać za Nim. Warto pomyśleć o przemianie kulturowej, które mogłyby wystąpić, jeśli chrześcijanie oparli swoją kulturę na podążaniu za Bogiem, który przedstawia się ludzkości jako Dar i Tajemnica! Taka była pełna nadziei wizja zmarłego papieża. Uczyńmy ją naszą. Przekład z angielskiego: Zbigniew Hałat |
Pomnik Juliusza Słowackiego we Wrocławiu
Wacław Szymanowski, rzeźba 1909, Andrzej Łętowski, adaptacja 1983, odsłonięcie 6. maja 1984 w 39. rocznicę upadku „Festung Breslau” i powrotu Wrocławia do Macierzy
Juliusz Słowacki: Słowiański papież Pośród niesnasków - Pan Bóg uderza W ogromny dzwon, Dla Słowiańskiego oto Papieża Otwarty tron. Ten przed mieczami tak nie uciecze Jako ten Włoch, On śmiało jak Bóg pójdzie na miecze; Świat mu - to proch. Twarz jego, słońcem rozpromieniona, Lampą dla sług, Za nim rosnące pójdą plemiona W światło - gdzie Bóg. Na jego pacierz i rozkazanie Nie tylko lud - Jeśli rozkaże - to słońce stanie, Bo moc - to cud. * On się już zbliża - rozdawca nowy Globowych sił, Cofnie się w żyłach pod jego słowy Krew naszych żył; W sercach się zacznie światłości Bożej Strumienny ruch, Co myśl pomyśli przezeń, to stworzy, Bo moc - to duch. A trzebaż mocy, byśmy ten Pański Dźwignęli świat... Więc oto idzie - Papież Słowiański, Ludowy brat... Oto już leje balsamy świata Do naszych łon, Hufiec aniołów - kwiatem umiata Dla niego tron. On rozda miłość, jak dziś mocarze Rozdają broń, Sakramentalną moc on pokaże, Świat wziąwszy w dłoń. * Gołąb mu słowa - słowem wyleci, Poniesie wieść, Nowinę słodką, że Duch już świeci I ma swą cześć; Niebo się nad nim - piękne otworzy Z obojgu stron, Bo on na tronie stanął i tworzy I świat - i tron. On przez narody uczyni bratnie, Wydawszy głos, Że duchy pójdą w cele ostatnie Przez ofiar stos. Moc mu pomoże sakramentalna Narodów stu, Że praca duchów - będzie widzialna Przed trumną tu. * Wszelką z ran świata wyrzuci zgniłość, Robactwo - gad, Zdrowie przyniesie - rozpali miłość I zbawi świat. Wnętrza kościołów on powymiata, Oczyści sień, Boga pokaże w twórczości świata, Jasno jak dzień. Św. Jan Paweł II często cytował proroczy wiersz Juliusza Słowackiegi - naszego narodowego wieszcza. | Julius Słowacki: Our Slavic Pope God’s bell the Conclave's petty strife has stilled : Its mighty tone Brings news of Slavic hope fulfilled – The Papal Throne ! Pope who will not – Italian-like – take fright At sabre-thrust But, brave as God himself, stand and give fight : His world – but dust ! Made radiant by the Word, the Pontiff's face – A torch that guides The faithful swarming towards that lighted place Where God resides. Obedient to his prayer and his command, Not only men, But, if he wills, the sun itself will stand : Power beyond ken ! Now he approaches, he whose hand constrains Globe – spanning forces – He whose word turns back along our veins The blood that courses. Divine enlightenment, a mounting spate Informs mankind ; To think a thought therein is to create – Power of the mind ! To bear our load – this world by God designed – That power we need : Our Slavic Pope, brother to all mankind, Is there to lead ! With balm from all the world, our souls’ torment Is soothed by him ; About his flower-decked throne a regiment Of cherubim. Love he dispenses as great powers today Distribute arms ; With sacramental power, his sole array, The world he charms ! His word, like dove set free, takes instant flight, The news proclaims : That yet the Holy Spirit sheds its light, Devotion claims ! The heavens above him open wide their gates, While he, alone, Sits on his throne and humbly re-creates Both Earth and Throne ! Among the nations, with a brother’s love, He spreads the word : Man must, to reach his final goal above, Brave fire and sword. The sacramental power of realms untold His willing slave ; Power that the soul of man may yet behold Before the grave ! From the world’s wounds he laves corruption’s blight, The maggots teeming ; Health he restores, fanning our love alight, The world redeeming. Sweeps out our churches, makes the portals gleam – So that each one May see his God within Creation’s scheme, Bright as the sun ! Written in 1848. English translation by Noel Clark. Julius Slowacki |
u
Magda Anioł: Słowiański Papież na YouTube
Poezja Juliusza Słowackiego inspiruje uczniów licealnych do młodej polskiej patriotycznej twórczości artystycznej
The Julius Slowacki's poetry inspires high school students to Young Polish Creative Patriotic Art
IX Liceum Ogólnokształcące im. Juliusza Słowackiego we Wrocławiu
The 9th High School named after Julius Slowacki, Wroclaw, Poland
World Youth Alliance Declaration on Art and the Human Person
Art and the Human Person We
are artists of the World Youth Alliance representing a variety of
artistic disciplines and cultural backgrounds. We believe that art
provides a window into the complexity, integrity, and beauty of human
nature and the natural world. Art speaks to the emotions, and can
reflect the individual’s deepest desire to strive towards the
transcendent. --------Art is an expression of the dignity of the human person and has an objective value and purpose. Acknowledging and challenging all dimensions of the human person—physical, intellectual, emotional, and spiritual—the creative act itself is a testament to the depth and richness of human nature. Art springs from the individual’s desire to express himself and his perception of the world. The human person is the agent of art; his or her aspirations, joys and agonies, are reflected in the created work. Discipline refines artistic perception and technique, lending substance to artistic creation. Artists create not only for the sheer joy of the creative act, but also to meet the challenge it inevitably entails—to communicate and articulate an aspect of reality that is best heard, shown, or experienced. In this way, the artist gives form to the intangible dimensions of humanity. In viewing art, one is given the privilege to peer into the artist’s soul; invited, as it were, to receive the artist’s gift of himself, through his work. In this way, art is an act of love that provides a voice for what would otherwise remain hidden. The artist invites others into the intimacy of his creation; whether to exalt, weep, anguish or enjoy what he has made. But great artists do more than reflect the culture and times in which they live; they show us not only where we are, but where we are going. Their imagination of the way things should be captures our own so firmly that it shapes the direction and reality of culture and civilization. This transformative power of art places a social responsibility on the artist. Art enables us to move beyond ourselves, and to shape, through our imagination, the world in which we live. We affirm the transformative power of art in society and culture, and its capacity to reveal man’s desire for the transcendent. We encourage artists to participate in the noble work of elevating the human spirit, which we believe is the great task of art in the modern world. In this way, artists have a crucial role in understanding human life, and building societies and cultures that affirm the dignity of every human person. transcendent: beyond or above the range of normal or merely physical human experience. | Sztuka i osoba ludzka Jesteśmy
artystami należącymi do Przymierza Młodzieży Świata reprezentującymi
rozmaite dyscypliny
sztuki i wywodzącymi się z różnorodnych kultur. Uważamy, że przez
okno sztuki możemy zobaczyć złożoność, integralność i piękno
ludzkiej natury oraz świata przyrody.
Sztuka przemawia do emocji i może odzwierciedlać najgłębsze
pragnienie jednostki dążenia do transcendencji. Sztuka jest wyrazem godności osoby ludzkiej i ma obiektywną wartość i cel. Potwierdzając i kwestionując wszystkie wymiary osoby ludzkiej - fizyczne, intelektualne, emocjonalne i duchowe - sam akt twórczy jest świadectwem głębi i bogactwa natury ludzkiej. Źródłem sztuki jest chęć jednostki wyrażania siebie i swojego postrzegania świata. Osoba ludzka jest sprawcą sztuki; jej aspiracje, radości i męki, są odzwierciedlone w utworzonej pracy. Dyscyplina poprawia percepcję artystyczną i technikę, nadając sens twórczości artystycznej. Artyści tworzą nie tylko dla samej radości aktu twórczego, ale także po to aby sprostać wyzwaniu, do którego ten akt nieuchronnie prowadzi - aby komunikować i artykułować jakiś aspekt rzeczywistości, który najlepiej usłyszeć, pokazać lub doświadczyć. W ten sposób artysta nadaje formę nieuchwytnym wymiarom człowieczeństwa. Obcując ze sztuką, otrzymuje się przywilej zajrzenia do duszy artysty; jest się niejako zaproszonym do odbioru daru artysty z siebie, poprzez jego dzieło. W ten sposób sztuka jest aktem miłości, która daje głos temu, co w przeciwnym razie pozostałoby w ukryciu. Artysta zaprasza innych do intymności swojego tworzenia; po to, aby wywołać egzaltację, płacz, cierpienie, czy przyjemność z tego, co wykonał. Ale wielcy artyści mogą zrobić więcej niż tylko odzwieciedlić kulturę i czasy, w których żyją; pokazują nam nie tylko gdzie jesteśmy, ale gdzie my idziemy. Ich wyobrażenie sposobu, w jaki spawy powinny się toczyć, przechwytuje nasze własne tak mocno, że kształtuje kierunek i rzeczywistość kultury i cywilizacji. Ta przeobrażająca siła sztuki nakłada na artystę społeczną odpowiedzialność. Sztuka pozwala nam wyjść poza siebie i kształtować - za pomocą naszej wyobraźni - świat, w którym żyjemy. Stanowczo opowiadamy się za przeobrażającą siłą sztuki w społeczeństwie i kulturze oraz jej zdolnością do ujawnienia pragnienie człowieka do transcendencji. Zachęcamy artystów do udziału w szlachetnej pracy na rzecz podniesienia ducha ludzkości, co naszym zdaniem jest wielkim zadaniem sztuki we współczesnym świecie. W ten sposób artyści mają do odegrania kluczową rolę w zrozumieniu życia człowieka i w budowaniu społeczeństw i kultur, które zapewnią godność każdej osoby ludzkiej. Przekład z angielskiego: Zbigniew Hałat |
Św. Edyta Stein, Św. Jan Paweł II, wszyscy święci Kościoła Rzymskokatolickiego inspirują polską młodzież do artystycznej ekspresji.
St Edith Stein, St John Paul II, all saints of the Roman Catholic Church inspire Polish youth to artistic expression.
Marysia Sokołowska, lat 17, przed Prywatym Gimnazjum Salezjańskim im. św. Edyty Stein we Wrocławiu
Mary Sokolowska, age 17, in front of the Private Salesian Middle School named after St Edith Stein, Wroclaw, Poland
World Youth Alliance Declaration on Art and Beauty
Art and Beauty As visual and performing artists of the World Youth Alliance, we represent a variety of artistic disciplines and cultural backgrounds. We create art, because in it we encounter the fullness of who we are. We develop a language to express ideas, beliefs, emotions and states of consciousness that would likely remain voiceless. In seeking transcendence, we experience the depth of our human freedom. When creating art, we find a place where our deepest hunger meets our most profound joy. Beyond serving this undeniable need for self-expression, art is intended to communicate with the other. In this way, art is a gift of the self. Historical context, the intention of an artist, and education in a particular art form influence the ability to appreciate a work of art. However, the best art communicates by resonating with a vital aspect of what it means to be human. Such art elicits a visceral response, connecting us with a mystery far beyond what we can comprehend, yet at the same time anchoring us firmly in what we know so intimately at the core of our being. Beauty illuminates the truth about the human person. Beauty is necessary for the achievement of human flourishing. In its presence, it inspires re-creation and, in its absence, calls for restoration. Far more than what is superficial and fleeting, beauty is what best describes this mysterious encounter that we experience through great works of art. In this way, art is not only personal, but universally meaningful. Art provides a tangible experience of the intangible notion of beauty, and in doing so expands our vision and awareness. It provides a space to contemplate beauty and to continue striving for it. To create art in pursuit of beauty is not only well worth the risk and self-sacrifice that we put forth as artists but it is the vocation of the artist. Human freedom: a force for growth and maturity in truth and goodness; it attains its perfection when directed toward God, our beatitude. | Sztuka i Piękno Jako
artyści plastycy i artyści wykonawcy należący do Przymierza Młodzieży
Świata
reprezentujemy rozmaite dyscypliny sztuki i wywodzimy się z
różnorodnych kultur. Tworzymy
sztukę, ponieważ w niej spotykamy pełnię tego, kim jesteśmy. Rozwijamy
język
do wyrażania idei, przekonań, emocji i stanów świadomości, które
prawdopodobnie pozostałyby nieme. W poszukiwaniu transcendencji,
doświadczamy głębi naszej ludzkiej wolności. Podczas tworzenia sztuki
znajdujemy miejsce, gdzie nasz najgłębszy głód spotyka się z naszą
najgłębszą
radością. Poza służeniem tej niezaprzeczalnej potrzebie wyrażania siebie, przeznaczenim sztuki jest komunikowanie się z innymi. W ten sposób sztuka jest darem z siebie. Kontekst historyczny, intencja artysty i edukacja w zakresie określonej formy sztuki wpływają na zdolności docenienia dzieła sztuki. Jednak sztuka najlepsza komunikuje się poprzez rezonowanie z ważnym aspektem tego, co znaczy być człowiekiem. Taka sztuka wywołuje intuicyjną odpowiedź, łączącą nas z tajemnicą daleko poza tym, co możemy pojąć, ale w tym samym czasie zakotwiczającą nas mocno w tym, co poznajemy tak dobrze w samym środku naszego istnienia. Piękno rozświetla prawdę o osobie ludzkiej. Piękno jest konieczne dla osiągnięcia ludzkiego rozwoju. Kiedy piękno jest obecne, inspiruje do ponownego tworzenia, a gdy jest nieobecne, wymaga przywrócenia. O wiele bardziej niż to, co jest powierzchowne i ulotne, piękno jest tym, co najlepiej opisuje to tajemnicze spotkanie, którego doświadczamy poprzez wielkie dzieła sztuki. W ten sposób sztuka jest znacząca nie tylko w skali osobistej, ale też uniwersalnej. Sztuka udostępnia namacalne doświadczania nieuchwytnego pojęcia piękna i w ten sposób poszerza naszą wizję i świadomość. Zapewnia przestrzeń do kontemplacji piękna i nieustawania w dążeniu do niego. Tworzyć sztukę w pogoni za pięknem jest nie tylko warte ryzyka i poświęcenia samego siebie, co nas - artystów mobilizuje, ale stanowi powołanie artysty. Przekład z angielskiego: Zbigniew Hałat |
Join World Youth Alliance
Przystąp do Przymierza Młodzieży Świata
Beauty illuminates the truth about the human person - Piękno rozświetla prawdę o osobie ludzkiej
Kaja sokola and her canon of beauty - Kaja sokola i jej kanon piękna. Fine art photography by Zbigniew Halat
Wroclaw sunset on the Odra River and a photography loving couple. Fine art photography by Zbigniew Halat
A godly lesson of family love and tenderness, Ethnographic Museum, Wroclaw, Poland. Fine art photography by Zbigniew Halat
Dziewiczy Wrocław - Virginal Wroclaw, Poland
The Wroclaw virgins are us! Wrocławskie Dziewice to my!
